De Afdeling bestuursrechtspraak toetst of de overheid het recht goed heeft toegepast bij het nemen van een besluit. In dit onderdeel vindt u alle uitspraken die de Raad van State op zijn website publiceert. Meer informatie over de taak van de Afdeling bestuursrechtspraak vindt u in de rubriek Bestuursrechtspraak.
Toon overzicht van de actuele uitspraken:
Bij besluit van 17 april 2025 heeft de Raad van State een verzoek van de Stichting van 22 maart 2025 om openbaarmaking van stukken op grond van de Wet open overheid afgewezen, gedeeltelijk omdat het verzoek betrekking heeft op zijn Afdeling bestuursrechtspraak en gedeeltelijk omdat binnen de Raad geen informatie is gevonden die onder het bereik van het verzoek valt. Bij besluit van 5 juni 2025 heeft de Raad het door de Stichting daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. De Stichting heeft naar voren gebracht dat de omstandigheden sinds de schorsing ingrijpend zijn gewijzigd. Zij wijst in dit verband op het vertrek en de opvolging van de vice-president van de Raad. Daarnaast heeft zij erop gewezen dat de gronden van het hoger beroep nog niet bij de Afdeling waren ingediend. De Stichting gaat er op basis daarvan van uit dat de Raad van het hoger beroep is teruggekomen. De noodzaak om de uitspraak van de rechtbank nog langer te schorsen is daarmee volgens de Stichting aan de zaak ontvallen.
Bij besluiten van 18 april 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvullend terugkeerbesluit genomen en betrokkene in bewaring gesteld.
Bij besluit van 21 februari 2024, vervangen door het besluit van 24 juli 2025, heeft de minister van Asiel en Migratie bepaald dat op 4 maart 2024 het recht op bescherming eindigt dat appellant geniet op grond van Richtlijn tijdelijke bescherming en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/82 van 4 maart 2022, en appellant opgedragen de Europese Unie binnen 28 dagen te verlaten.
Bij besluit van 8 juni 2026 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, niet in behandeling genomen. Bij uitspraak van 10 juli 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Bij besluit van 9 december 2025 heeft de minister een aanvraag van verzoeker om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Bij uitspraak van 28 juli 2026 heeft de rechtbank het daartegen door verzoeker ingestelde beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft verzoeker hoger beroep ingesteld. Ook heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
Bij besluit van 22 juli 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld. Bij uitspraak van 30 juli 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Bij besluit van 20 juli 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld. Bij uitspraak van 3 augustus 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Bij besluit van 7 augustus 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid een aanvraag om afgifte van een verblijfsdocument EU/EER als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vw 2000, afgewezen. Bij besluit van 18 april 2025 heeft de minister het daartegen door betrokkene gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
[verzoekster] heeft beroep ingesteld tegen de beslissing van het college van beroep voor de examens van het ROC Midden-Nederland van 23 juni 2026, waarbij het administratief beroep van [verzoekster] tegen het bindend negatief studieadvies van 20 mei 2026 ongegrond is verklaard. [verzoekster] volgt vanaf 1 augustus 2025 de tweejarige KOP-opleiding gespecialiseerd medewerker kinderopvang. Zij heeft de voorzieningenrechter van de Afdeling verzocht om bij wijze van voorlopige voorziening te bepalen dat zij aan het onderwijs mag blijven deelnemen totdat op het beroep is beslist.
Bij besluit van 7 februari 2024 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid bepaald dat op 4 maart 2024 het recht op bescherming eindigt dat appellant geniet op grond van de Richtlijn tijdelijke bescherming en het daarop gebaseerde Uitvoeringsbesluit (EU) 2022/382. De staatssecretaris heeft appellant ook opgedragen om de Europese unie binnen vier weken na 4 maart 2024 te verlaten.
