Uitspraken

[verzoekster] heeft hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 18 december 2025. Op 10 februari 2014 heeft [verzoekster] een overeenkomst met de gemeente Rotterdam gesloten om een parkeerplaats in de parkeervoorziening aan de Benthuizerstraat in Rotterdam te mogen gebruiken voor haar auto. De overeenkomst is aangegaan voor de duur van een jaar, ingaande op 1 maart 2014, en wordt elk jaar stilzwijgend voor eenzelfde periode verlengd. Bij brief van 19 mei 2022 heeft de Manager Parkeervoorzieningen aan [verzoekster] medegedeeld dat haar abonnement per 31 juli 2022 wordt beëindigd. De gemeente kent stallingsabonnementen alleen toe aan specifieke groepen. Deze abonnementen zijn vooral bedoeld voor bewoners die in de directe omgeving van de parkeergarage wonen. [verzoekster] valt niet binnen deze doelgroep. Bij brieven van 28 en 29 juni 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam aan [verzoekster] medegedeeld dat de overeenkomst voor het gebruik van de parkeergarage met ingang van 1 augustus 2022 wordt beëindigd.

[appellanten] hebben hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 20 maart 2026. Ook hebben [appellanten] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Een hoger beroep wordt ingevolge artikel 8:41, vierde, vijfde en zesde lid, gelezen in verbinding met artikel 8:108, eerste lid, van de Awb niet-ontvankelijk verklaard als betaling van het griffierecht niet heeft plaatsgevonden binnen vier weken na de dag van verzending van de mededeling waarin de indiener van een beroepschrift is gewezen op het moeten betalen van het griffierecht, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. [appellanten] moeten voor het door hen ingestelde hoger beroep griffierecht betalen.

[appellanten] hebben hoger beroep ingesteld tegen de uitspraak van de rechtbank van 20 maart 2026. Ook hebben [appellanten] de voorzieningenrechter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Een hoger beroep wordt ingevolge artikel 8:41, vierde, vijfde en zesde lid, gelezen in verbinding met artikel 8:108, eerste lid, van de Awb niet-ontvankelijk verklaard als betaling van het griffierecht niet heeft plaatsgevonden binnen vier weken na de dag van verzending van de mededeling waarin de indiener van een beroepschrift is gewezen op het moeten betalen van het griffierecht, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. [appellanten] moeten voor het door hen ingestelde hoger beroep griffierecht betalen.

Bij besluit van 20 november 2025 heeft de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de aanvraag van [appellant] om afgifte van een verklaring omtrent het gedrag (VOG) afgewezen. [appellant] heeft op 15 september 2025 een VOG aangevraagd. Die heeft hij nodig om stage te kunnen lopen bij Stichting Limburgs Voortgezet Onderwijs, Samenwerkingsbestuur voor bijzonder en openbaar onderwijs in Sittard (hierna: de Stichting). Bij de beoordeling van de aanvraag heeft de minister de criteria toegepast die zijn neergelegd in de Beleidsregels VOG NP-RP 2025. De staatssecretaris heeft in dit geval een terugkijktermijn van vier jaren gehanteerd en heeft deze verlengd met de feitelijke duur van de vrijheidsbenemende maatregelen die [appellant] heeft ondergaan van in totaal drie maanden en zeven dagen. De staatssecretaris heeft de afgifte van de VOG geweigerd en deze weigering in bezwaar gehandhaafd omdat binnen de terugkijktermijn in het JDS enkele feiten zijn geregistreerd. Op grond van deze in het JDS geregistreerde feiten is volgens de staatssecretaris voldaan het objectieve criterium.

Bij besluit van 20 november 2025 heeft de burgemeester van Nissewaard besloten om de woning van [verzoeker] aan de [locatie] in Spijkenisse voor de duur van drie maanden te sluiten. [verzoeker] woont met zijn 17-jarige zoon en 18-jarige dochter in de woning. Op 17 november 2025 ontving de politie een anonieme melding dat de zoon van [verzoeker] een vuurwapen zou bezitten. Hierop heeft de politie op 19 november 2025 de woning doorzocht. Volgens een bestuurlijke rapportage van de politie zijn daarbij een wapenstok en een revolver in de slaapkamer van [verzoeker] aangetroffen. Verder zijn 149,7 g cocaïne, vier zakjes hennep met een bruto gewicht van 16,1 g, € 3.660,00 contant geld en een mixer met witte residu in de woonkamer aangetroffen. De burgemeester heeft daarom op 20 november 2025 besloten om de woning van [verzoeker] voor drie maanden te sluiten vanwege overtreding van artikel 13b van de Opiumwet. [verzoeker] heeft daartegen bezwaar gemaakt en een verzoek om een voorlopige voorziening bij de rechtbank ingediend. Bij uitspraak van 9 december 2025 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank het besluit van 20 november 2025 geschorst tot twee weken na de bekendmaking van het besluit op bezwaar omdat de belangen van met name de kinderen van [verzoeker] zwaarder wegen dan de door de burgemeester gestelde belangen.